:: จดดิบดิบ :: จุดด่างด่าง ::

     ฟ้าส่งเคโกะจังมาให้กระผมมีเรื่องตอแหลลง June Write นับว่าโชคสองเด้งจริงๆ แต่...แต่มันยังไม่พอครับ ผมกับเคโกะจังยังอยู่ในขั้นเพาะปลูกฟูมฟักรักน้อยๆ เรื่องจะให้เขียนถึงก็คงมีไม่มาก ฉะนั้นวันนี้กระผม,บราอู 1984 จะสลับเอาผู้ร่วมงานของผมเองมา Show on Stage กันเลยดีกว่า กะว่าคงหากินได้อีกหลายเอ็นทรี่ อิอิ

    เริ่มจากชื่อเอ็นทรี่ หึหึ เลียนแบบ "JONATHAN LIVINGSTON : SEAGUL (โจนาธาน ลิฟวิงตัน : นางนวล)" กันแบบหน้าด้านๆ  อ๊ะ ก็ผมเคยบอกอยู่เสมอหนิ ว่าผมหน้าด้าน

    ยวน พริ้วทิ่ม ชื่อนี้ไม่ใช่ชื่อจริงนามสกุลจริงของเค้าหรอกครับ ผมสาระแนตั้งให้เองด้วยความที่แกเป็นชายวัยห้าสิบที่คงความยั่วยวนกวนส้นติ่งได้อย่างสม่ำเสมอ ไม่เลือกชั้นวรรณะว่าจะเป็นสตาฟธรรมดายันผู้จัดการบริษัท

    รูปร่างได้ส่วนแบบชายไทยในวัยห้าสิบผู้มีอันจะกินทั่วไปทั้งที่แกเป็นคนขับรถ คือ มีส่วนขยายด้านข้างและด้านหน้าของท้องมากกว่าส่วนสูงของร่างกาย ดูพี่ยวนจะปลาบปลื้มมากกับการมี "พุง" ของแกนัยว่ามันแสดงความเป็น "ป๋า" ดี (ตรงไหน)  

   ส่วนนามสกุล พริ้วทิ่ม นั้นมาจากลีลาการวาดลวดลายหลังพวงมาลัยและเหนือเบรคกับคันเร่งครับ "เร็ว และนุ่มนวลราวกับท่านนั้นได้นั่งอยู่บนอากาศยานสี่ล้อบนถนนราดยางแอสฟัส" นั่นคือสโลแกนของพี่ยวน 

    ครับ..ผมไม่เถียงว่าเร็วและนุ่มนวลจริง แต่แกมักจะโชว์เทพครับ พยายามจะ drift (การบังคับรถแบบถลาลม) ในทุกช่วงเวลาที่มีโอกาส แกพี่ยวนเทพขนาดฝืนข้อห้ามของการ drift ครับ เพราะเขาบอกว่า อย่าพยายามเอารถตู้หรือรถกระบะมาใช้ drift นะครับ แล้วไอ้รถที่แกขับเนี่ยผมมองรอบ 360 องศาแล้ว ยังไง้ ยังไงเขาก็เรียกกันว่ารถตู้ แถมเป็นรถตู้บริษัทที่มีสิ่งมีชีวิตตาปริบๆ ที่เรียกว่า "พนักงาน" นั่งอยู่ข้างหลังแกอีก แล้ววันหนึ่งกฏนี้ก็สั่งสอนพี่ยวนครับ เมื่อได้ใบเตือนร้อนผ่าวจากท่าน GM ของบริษัทท่านหนึ่งที่ออกคำสั่งให้ฝ่ายบุคคลออกใบเตือนให้พี่ยวน ภายใน1 ชั่วโมงที่ตูดของท่านGM ได้สัมผัสกับเบาะรถของพี่ยวน ว่าพี่ยวนจะเลือกออกไปแข่งท้าซิ่งdrift นรกอย่างเป็นทางการ หรือจะเป็นคนขับรถของบริษัท

     หลังจากนั้นชีวิตของพนักงานบริษัทก็ดูจะปลอดภัยขึ้นมาทันที ....สำหรับผมนั้นปรกติไม่ค่อยมีโอกาสได้นั่งรถตู้พี่ยวนหรอกครับ เพราะต้องใช้รถส่วนตัวทำงานมากกว่า แต่ึถึงอย่างนั้นก็มีอยู่สาม-สี่ครั้งครับที่ผมได้นั่ง มีอยู่ครั้งนึงที่ผมจำได้ไม่เคยลืม

     วันนั้นผมมีขึ้นไปประชุมที่สำนักงานใหญ่ที่กรุงเทพฯ แต่เนื่องจากค่ำคืนที่ผ่านมาได้ผ่านงานเลี้ยงเอนเตอร์เทนลูกค้ามาอย่างหนักหน่วงและดึกดื่น ดังนั้นผมจึงเรียกหาบริการของพี่ยวน พี่ยวนมารับผมที่บ้านตอน 6 โมงเช้าตามปรกติ ขับไปได้สักพักแกถามผมว่า จะขอแวะรับญาติไปด้วยสองคนได้มั๊ยจะไปกรุงเทพ  ไอ้ผมก็ใจดีอยู่แล้วและมันก็เป็นทางผ่าน ตูดผมตูดเดียวก็ไม่ได้ใหญ่คับรถหนิก็เลยเซย์เยสไป

     แกะแวะรับญาติ มีผู้หญิงวัยกลางคนคนหนึ่งที่อุ้มเด็กชายอายุราวๆ สอง-สามขวบ  พี่ยวนแนะนำว่าหญิงนั้นคือเมียของแกส่วนเด็กนั้นคือหลาน ก็ทักทายกันไปเรียบร้อย

     ไปถึงสำนักงานใหญ่ ผมก็เข้าประชุมและบอกพี่ยวน ว่ามีประชุมรอบบ่ายด้วยจะเสร็จราวๆ บ่ายสี่โมงกว่าๆ จะโทรเรียกแก พี่ยวนรับแซ่บครับ แล้วผมก็ไปประชุม  จนบ่ายเลิกประชุมผมลงลิฟท์มาหน้าอาคารพลางโทรหาพี่ยวน

       บราอู  : พี่ยวน ผมประชุมเสร็จแล้วลงมารับได้เลย (หมายถึงวนรถจากที่จอดรถบนอาคารมารับ)

       พี่ยวน  : ได้ครับคุณบราอู แต่รอแป๊บนึงนะครับ พอดีผมออกมาซื้อของนิดนึงใกล้ๆ นี่เอง

      บราอู     :  ได้คร้าบ เร็วๆ หน่อยนะผมรอข้างล่างแล้ว

       พี่ยวน   :  ครับๆๆ

                                      ------- ผ่านไป 10 นาที -------

     บราอู     : พี่ยวน อยู่ไหนแล้วครับ

     พี่ยวน     : จะถึงแล้วครับ รถติดมากเลย รออีกแป๊บนะครับ กำลังเร่งเลยครับ

     บราอู      :  คร้าบ คร้าบบ  มาถึงแล้วโทรบอกนะ จะไปนั่งรอร้านกาแฟเมื่อยขา

                                      -------- ผ่านไปอีก 15 นาที -------

      ผมวางแก้วกาแฟที่ดูดเสียงดังพรืดดดเพราะเหลือแต่น้ำแข็งนั้นบนโต๊ะอย่างแรง คว้าโทรศัพท์มากดด้วยความโมโห

      บราอู    : เฮ้ยย ไอ้พี่ยวน ทำไมมาสายอย่างนี้ครับ 

      พี่ยวน   :  จะถึงแล้วครับ จะถึงแล้ว อีกสองนาที  ออกมายืนรอได้เลยครับ

       ผมออกไปยืนรอหน้าหงิก สักพักรถตู้สีขาวคันคุ้นตาก็เลี้ยวเข้ามาจอด ผมเปิดประตูเข้าไปนั่ง เห็นหลานชายพี่ยวนกำลังถือตุ๊กตาจระเข้และอื่นๆ คุยกับเมียพี่ยวนสนุกสนาน

      พี่ยวน   :  ขอโทษนะครับคุณบราอู พอดีมาพาแล้วหลานเค้าอยากไปดูจระเข้ผมเลยแวะไปที่ฟาร์มจระเข้สมุทรปราการมาแป๊บนึง

       ที่ทำงานอยู่คนละโยชน์เลยกับฟาร์มจระเข้สมุทรปราการ นั่นแหล่ะว่าแล้วสงสัย ไอ้พี่ยวนแมร่งกะพาเมียกับหลานมาเที่ยวตั้งแต่แรกแล้วนี่หว่า  ตอนแรกก็ว่าจะด่า แต่พอดูแววตาและเสียงหัวเราะของหลานชายแกแล้ว (โหมดคนดี) ผมก็แค่พยักหน้าแล้วเสไปปรับแอร์ด้านหน้าที่นั่งให้เป่าแรงๆ ยื่นหนังหน้าไปถามหลานชายพี่ยวนว่า....

      บราอู      : ดูจระเข้สนุกมั๊ยหนู ??

     เด็กน้อย   : หนุก จอเข้หย่าย..ยย

     บราอู       : ระวังจระเข้กัดนะ อิอิ

     เด็กน้อยหันขวับมาทำหน้าดุผมทันที  

      เด็กน้อย   :  กัดเจี๊ยวมึงดิ !!

     บราอู        :  

ป.ล. รดน้ำต้นไม้ให้ผมด้วยครับ ขอบคุณคร้าบ